Başlangıçları çok severim ve aralık ayının başlaması yeni bir senenin başlamasının da az kaldığının habercisi olduğu için bu yıl onu da sevgiyle karşıladım.Yeni yıl klişelerinden pek hoşlanmam inanmam da ama nedense içimde 2012 ile ilgili çok büyük umutlar çok güzel hisler var.Yeni yıl yazısı değil tabi ki de bu yazdığım sadece huzurlu ve mutlu olduğumun bir göstergesi hem de ortada sevinecek bir şey yokken huzurlu ve mutluyum bu benim gibi şu da olsun bak o zaman nasıl mutlu olacağım deyip de mutluluğunu sürekli erteleyen biri için büyük bir adım.
Gelelim bu günlerde neler olduğunu en yakın tarihten başlayayım:Dün yaşam mimarım sevgili annemin doğum günüydü.Ben çalışıyordum malum o yüzden akşam yemeği için bana yakın bir yere seçti bizimkiler.Beraber yemek yedik.Yemek yediğimiz yeri özellikle söylemek istiyorum çünkü ısrarla et sevenlere tavsiye ederim.Kavacık'ta İntiba diye bir mekan.Öğretmenler gününde bizi oraya götürmüşlerdi yemeğe çok beğenmiştim.Ben de bizimkilere orayı tavsiye ettim.Annemler de çok beğendiler yemekler,mekan ve sunum hepsi oldukça başarılı.Baktım şubeleri de varmış ben sadece Kavacık'tan mesulum:)
Neyse sonra sinemaya gidelim dedik öncesinde biraz dolaştık ve zararlı çıktım.Çünkü uzun süredir kitap almıyordum ama dayanamayıp aldım bu sefer hem de çocuklara hitap eden bir atlasa 25 lira verdim bilerek isteyerek biraz içim acıdı ama coğrafya bilgim yerlerde sürünüyor temelden başlamalıydım:)Şu nautilusta sinema katında çocuk kitapları satan bir yer var ya hani işte oradan aldım.Ve şu sitede aynısını 12.5 liraya görmekle yıkıldım(
http://www.pegem.net/kitabevi/125019-Bizim-Dunyamiz-kitabi.aspx) Bir de125 yazarın ortak imzasıyla basılan Ahmet Şık'ın 000KİTAP "Dokunan yanar" kitabını aldım.Bugün başladım okumaya.
Filmden bahsedecek olursak filmde hoşça vakit geçirdim çok güldüğüm yerler oldu.Filmde çevreci grubun pantomim yaptığı sahnede karşı grup mevlüt okutmaya kalkıyor ve bekçi elinde megafonla gelip bismillah de çocuğum allah de çocuğum dedirtmeye çalışıyor pantomimci gruba,çok iyi bir sahneydi.Ama filmde ne kötüydü dersek mesajın çok açıkça verilmeye çalışılması kendinin de filmin sonunda dediği gibi açık reklam yapışı gibi şeyler çok itici geldi bana.Bir de sanki vizontelenin batı versiyonu gibi.Ben genel olarak beğendim ama güzel vakit geçirdim tavsiye ederim.
Geçende de Berrakla buluştuk gezdik dolandık Mephistoya gittik kitaplara baktık aklımızda kalan çok şey oldu tabi o şiir kitabı beğendi ki şu şiir yazıyordu arkasında beğenmemek elde değil
Heart!We will forget him!
You and I - tonight!
You may forget the warmth he gave
I will forget the light!
When you have done, pray tell me
That I my thoughts may dim;
Haste lest while you're lagging.
I may remember him! Dickinson
Neyse oturduk Mephisto'nun kafesine "Ben dayanamayacağım gidip alayım kitabı" dedi gitti.Gelirken elinde bir paket bana hediye almış.Afili Lügat o kadar mutlu oldum ki anlatamam!İçine de not yazmış:))Seni 186. sayfada bekliyorum diye bayılırım böyle şeylere.Ve orada yazan aforizma da şuydu ki beni bir kat daha mutlu etti :
"Beğendiğim ya da hayran olduğum kişiler arasında ortak bir payda bulamıyorum ama sevdiklerim arasında buluyorum: Hepsi beni güldürüyorlar." Auden demiş.
Ben de ona bu armağandan onun için seçtiğim bir aforizmayı paylaşıyorum:
"Hayat her zaman eline iyi kağıt gelmesi demek değil.Bazen de kötü elle iyi oynamak demek."Stevenson
Herkese iyi haftalar diliyorum.
Sonra Alkım'ın üstündeki Balzac Kafe'de oturduk.Oradan kalktık benim hiç gitmediğim hep dinlediğim Baylan'a Berrak'ın teklifiydi hemen üstüne atladım bu fikrin.Çok beğendim ortamı o nostaljik havayı.Diyetteyim bir haftadır diyetisyene gitmiştim geçen hafta bugün.Ama dedim ilk kez Baylan!a geliyorum.Berrak da dedi ki : " Bir tane elmalı turta söyleyelim paylaşalım." tabi ki şahane bir fikirdi.Ve haftanın en tatlı günahına girdim:)İyi ki de girdim hiç pişman değilim.Saçma sapan birşey için bozmadığımı düşündüğüm için içim rahattı.Elmalı turta öyle bir geldi ki ba-yıl-dım!
Neyse oturduk Mephisto'nun kafesine "Ben dayanamayacağım gidip alayım kitabı" dedi gitti.Gelirken elinde bir paket bana hediye almış.Afili Lügat o kadar mutlu oldum ki anlatamam!İçine de not yazmış:))Seni 186. sayfada bekliyorum diye bayılırım böyle şeylere.Ve orada yazan aforizma da şuydu ki beni bir kat daha mutlu etti :
Annemlerin Balıkesire'e gitmesiyle sabah saatlerinden ev bana kaldı.Ve bana verilen bu yetkiye dayanarak özgürlüğümün ,yalnızlığımın tadını çıkarıyorum.Yanlış anlaşılmasın ailemi çok seviyorum ve onlarla çok mutluyum ama benim ara sıra yenilenebilmem için kendimle kalabilmem de şart.(annemleri de bu şekilde ikna ettim)Neyse hemen bir demlik çay demledim.Babaannemin yolluk niyetiyle yaptığı börekleri katık yaptım.Ee ne de olsa benimki de bir yolculuk sayılır içsel de olsa:)Sonra geçtim üçlü kanepeye aldım battaniyeyi üstüme bir de ne göreyim tv de yaşamdan dakikalar var ve daha güzeli Yeni Türkü konuk.Derya Köroğlu 'başka türlü bir şey benim istediğim' derken ben tam da olmak istediğim yerde ve olmak istediğim şekildeydim:) Program bitti sonra bir film patlattım."koyulacisiyahayakın" o da beni mest etti.Şimdi mutfağa gidip en sevdiğim şey olan kısır yapacağım.Ve sonrada elimdeki o çok güzel Ahmet Ümit kitabı olan Patasana'yı bitireceğim.Bu arada bayram mesajları falan geliyor telefonuma aranacak insanlar var ama halka ilişkileri yarına bırakıyorum.Bugün kendim için yaşıyorum.Kendimi çok seviyorum:)